Creative Journal
Rotten Bagel กระเป๋าจากเสื้อยืดตัวเก่า ที่ถักทอความชอบและความไม่สมบูรณ์แบบไว้ด้วยกัน
จากเสื้อที่ซื้อเพราะชอบกราฟิก แต่ไม่ได้หยิบมาใส่ สู่พื้นที่ทดลองของแจน อดีตกราฟิกดีไซเนอร์และอาร์ตไดเรกเตอร์ ผู้ค้นพบจังหวะการทำงานอีกแบบผ่านเข็มโครเชต์
เสื้อยืดบางตัวถูกซื้อเพราะเราอยากใส่
บางตัวถูกซื้อเพราะชอบตัวหนังสือบนหน้าอก ชอบลายพิมพ์ หรือรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้เดินผ่านไปเฉย ๆ ไม่ได้ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าสีของมันอาจไม่เข้ากับตัวเองเท่าไร
สำหรับแจน เสื้อประเภทหลังค่อย ๆ เพิ่มจำนวนขึ้นในบ้าน
ความชอบทำให้เธอซื้อกลับมา ส่วนคำถามว่าจะนำมันไปทำอะไร เป็นเรื่องที่ตามมาทีหลัง กระทั่งวันหนึ่ง เสื้อที่เก็บสะสมไว้ได้มาเจอกับงานอดิเรกอีกอย่าง และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของ Rotten Bagel
ในคลิปที่พาเราเข้าไปทำความรู้จักพื้นที่เล็ก ๆ แห่งนี้ เสื้อยืดหลากสีถูกพับวางบนชั้น ขณะที่กระเป๋าถักหลายใบแขวนและจัดวางอยู่ตามมุมต่าง ๆ เส้นผ้าขนาดใหญ่ขัดกันเป็นพื้นผิวที่มองเห็นได้ชัด บางใบจับคู่สีหม่น บางใบมีสีสดแทรกขึ้นมาระหว่างแนวถัก
รูปร่างของเสื้อหายไปแล้ว แต่สีและชิ้นส่วนของลวดลายยังเดินทางต่ออยู่ในกระเป๋า
ระหว่างทาง เสื้อเหล่านั้นยังพาเจ้าของความคิดกลับมารู้จักความสนุกของการทำงานด้วยมืออีกครั้ง

เสื้อที่ชอบ กับงานที่อยากลอง
ก่อนเริ่ม Rotten Bagel แจนทำงานเป็นกราฟิกดีไซเนอร์และอาร์ตไดเรกเตอร์ ประสบการณ์เหล่านั้นทำให้เธอคุ้นเคยกับการมองสี ตัวอักษร และรายละเอียดของภาพ
เวลาไปเลือกซื้อเสื้อผ้ามือสอง สิ่งที่ดึงสายตาจึงมักเป็นกราฟิกหรืองานตัวอักษรบนเสื้อ บางตัวมีรายละเอียดที่เธอชอบมากพอจะซื้อกลับมา แม้จะยังนึกไม่ออกว่าจะใส่อย่างไร
ในช่วงเดียวกัน แจนกำลังมองหากิจกรรมที่เปิดโอกาสให้ได้ทำสิ่งใหม่ ๆ นอกเหนือจากงานดิจิทัล ความสนใจค่อย ๆ พาเธอไปหางานคราฟต์ และหนึ่งในสิ่งที่เริ่มลองคือการถักโครเชต์เป็นกระเป๋า
จุดเชื่อมระหว่างเสื้อกับกระเป๋าเกิดขึ้นจากวัสดุที่อยู่ในมือ
แจนสังเกตว่าไหมที่ซื้อมาให้ความรู้สึกคล้ายเนื้อผ้าเสื้อยืด เมื่อมองกลับไปยังเสื้อที่สะสมไว้ เธอจึงเริ่มคิดว่า หากไม่ได้หยิบมันมาใช้ในรูปแบบเดิมแล้ว จะลองตัดและนำมาถักแทนไหมได้หรือเปล่า
เธอลงมือทดลอง แล้วพบว่าผลลัพธ์ให้ความรู้สึกต่างออกไป
สิ่งที่เคยเป็นเสื้อเริ่มมีรูปร่างใหม่ ส่วนงานอดิเรกก็เริ่มมีโจทย์เฉพาะของตัวเองให้ค้นหาต่อ

พื้นที่เล็ก ๆ สำหรับความเป็นไปได้
แจนเรียก Rotten Bagel ว่าเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ เป็นสตูดิโอเล็ก ๆ ที่เธอเริ่มทำ โดยมีการอัปไซเคิลเสื้อยืดให้กลายเป็นกระเป๋าเป็นงานหลัก
บรรยากาศที่เห็นในคลิปมีทั้งโต๊ะทำงาน โปสเตอร์บนผนัง ชั้นเก็บเสื้อ และมุมที่เธอนั่งถักกระเป๋า สิ่งของแต่ละอย่างอยู่ใกล้กับชีวิตประจำวัน ขณะที่เสื้อบนชั้นก็พร้อมจะถูกหยิบลงมาพิจารณาเป็นวัสดุของงานชิ้นถัดไป
ชื่อ Rotten Bagel เริ่มต้นจากคำที่เธอไปพบเข้าและรู้สึกว่าฟังดูน่ารัก ก่อนจะค่อย ๆ มองเห็นความเชื่อมโยงกับสิ่งที่กำลังทำ
คำว่า Rotten ซึ่งสื่อถึงสิ่งที่เน่าเสียหรือเสื่อมสภาพ ทำให้แจนนึกถึงวัสดุที่คนไม่ได้ใช้แล้ว และกระเป๋าของเธอก็เกิดจากการนำสิ่งเหล่านั้นกลับมาสร้างขึ้นใหม่
เสื้อที่ยังไม่มีโอกาสถูกใช้งานจึงได้เข้ามาอยู่ในกระบวนการทดลอง มีการตัด เปลี่ยนรูป และจัดวางใหม่ จนกลายเป็นสิ่งของที่สามารถกลับไปอยู่กับใครสักคนได้อีกครั้ง
สำหรับพื้นที่แห่งนี้ ความชอบที่เคยทำให้ของสะสมเพิ่มขึ้น จึงกลายเป็นต้นทุนของการสร้างงานไปพร้อมกัน

มองสีให้เห็นภาพใหญ่ แล้วปล่อยให้ลายเติมรายละเอียด
เมื่อเสื้อยืดกลายเป็นวัสดุของกระเป๋า วิธีมองมันก็เปลี่ยนไปด้วย
เสื้อหนึ่งตัวมีทั้งสีพื้น ลายพิมพ์ และตัวอักษร แต่เมื่อตัดเป็นเส้นแล้วนำมาถัก รายละเอียดเหล่านั้นจะปรากฏในรูปแบบใหม่ บางส่วนถูกพับเข้าไป บางส่วนโผล่ออกมา และบางส่วนไปอยู่ติดกับสีจากเสื้ออีกตัว
แจนเริ่มจากการจับคู่สีให้เห็นภาพรวมของกระเป๋าก่อน เธอใช้โทนสีเป็นจุดตั้งต้น แล้วให้ลายบนเสื้อเข้ามาเพิ่มรายละเอียดและความสนุกระหว่างทาง
กระบวนการนี้ทำให้ประสบการณ์ด้านการออกแบบของเธอยังทำงานอยู่ในอีกลักษณะหนึ่ง สายตาที่เคยสนใจองค์ประกอบบนเสื้อ กลับมาใช้พิจารณาว่าสิ่งเหล่านั้นจะอยู่ร่วมกันอย่างไรเมื่อเปลี่ยนรูปไปแล้ว
ในภาพระยะใกล้ เราเห็นเส้นผ้าถูกดึงผ่านกันด้วยเข็มโครเชต์ สีเขียว สีอ่อน และสีเข้มค่อย ๆ ประกอบขึ้นเป็นพื้นผิวเดียวกัน การเลือกสีจึงเกิดขึ้นควบคู่กับการสัมผัสวัสดุและการมองงานที่กำลังก่อตัวอยู่ตรงหน้า
เสื้อที่เคยถูกเลือกเพราะลายพิมพ์ อาจไม่ได้แสดงลายนั้นอย่างครบถ้วนอีกต่อไป แต่รายละเอียดที่เหลืออยู่ก็ยังมีส่วนทำให้กระเป๋าใบนั้นเป็นอย่างที่เห็น

จังหวะที่มือพาความคิดให้ช้าลง
สำหรับคนที่คุ้นเคยกับการทำงานผ่านเครื่องมือดิจิทัล โครเชต์เปิดประสบการณ์อีกแบบให้แจน
เธอสนใจงานทำมืออยู่แล้ว แต่ก่อนหน้านั้นไม่ได้มีโอกาสลงมือมากนัก เมื่อได้ลองถักอย่างต่อเนื่อง จึงพบความรู้สึกผ่อนคลายและการจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ภาพมือที่ค่อย ๆ เกี่ยวเส้นผ้าผ่านห่วง ทำให้เห็นจังหวะของงานชนิดนี้ชัดเจน ชิ้นงานต้องค่อย ๆ เดินไปพร้อมกับคนทำ แต่ละช่วงเกิดจากการลงมือจริง และต้องเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างนั้น
แจนเล่าถึงการลองผิดลองถูกในฐานะส่วนหนึ่งของกระบวนการ เธอได้คิด ได้ทดลอง และได้พบคำตอบผ่านการทำด้วยตัวเอง
ความเข้าใจจึงค่อย ๆ สะสมอยู่ในมือพอ ๆ กับในความคิด
เมื่อวัสดุเปลี่ยนจากไหมที่เคยใช้มาเป็นเสื้อยืดที่นำมาตัด การทดลองก็ยิ่งเปิดพื้นที่ให้เธอทำความรู้จักสิ่งที่อยู่ตรงหน้าใหม่ งานที่เริ่มจากความสงสัยเล็ก ๆ จึงมีรายละเอียดให้เรียนรู้ต่อได้อีกมาก

ความไม่สมบูรณ์แบบที่อยากส่งต่อ
เมื่อพูดถึงเสน่ห์ของงานคราฟต์ แจนให้ความสำคัญกับกระบวนการคิดและการลงมือของคนทำ สิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ ปรากฏอยู่ในผลงาน ผ่านเสื้อที่เลือกใช้และวิธีจัดวางลวดลายของกระเป๋า
เธออยากให้คนที่นำกระเป๋าไปใช้ได้รับเรื่องราวเหล่านี้ไปด้วย รวมถึงความไม่สมบูรณ์แบบที่เป็นส่วนหนึ่งของงาน
มุมมองนี้ชวนให้เรากลับไปพิจารณารายละเอียดบนกระเป๋าอีกครั้ง สีที่แทรกอยู่ระหว่างเส้นถัก ชิ้นส่วนลายพิมพ์ที่มองเห็นเพียงบางช่วง และพื้นผิวที่เกิดจากเสื้อแต่ละตัว ล้วนมีที่มาจากการเลือกและการทดลองของเธอ
ความน่าสนใจของ Rotten Bagel จึงค่อย ๆ ชัดขึ้นเมื่อรู้ว่า ก่อนจะมาเป็นกระเป๋า เสื้อเหล่านี้เคยเป็นของที่แจนซื้อเพราะชอบ เคยถูกเก็บไว้โดยยังไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไร และเคยทำให้เธอต้องกลับมาตั้งคำถามกับสิ่งที่ตัวเองสะสม

คำตอบเกิดขึ้นเมื่อเธอลองหยิบมันมาใช้ในอีกวิธีหนึ่ง
จากเสื้อที่สีอาจไม่เข้ากับตัวเอง กลายเป็นสีที่เธอเลือกจับคู่ในกระเป๋า จากลายพิมพ์ที่ดึงดูดสายตา กลายเป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ระหว่างแนวถัก และจากงานอดิเรก ก็กลายเป็นพื้นที่ที่ทำให้เธออยากทดลองต่อ
วันที่กระเป๋าออกจากสตูดิโอ มันจึงพาทั้งวัสดุและความคิดของคนทำเดินทางไปด้วย
เสื้อที่เคยพับเก็บอยู่บนชั้น ได้กลับออกไปใช้ชีวิตอีกครั้งในรูปทรงใหม่

